Salvador Dali – Pop-Katalończyk

 

  Pop kultura głęboko czerpie z Salvadora i garściami wyrywa co najlepsze. Jako i on czerpał z pop-kultury. Mielił motywy jak w maszynce do mięsa. Kolażował i mieszał. A potem wypiekał z tego cuda, które latami fascynują kolejnych artystów.

darmowy hosting obrazków

  Salvador Dalí, (11.05.1904 – 23.01.1989, Figueres) jeden z najbardziej znanych surrealistów. Swój warsztat udoskonalił podczas studiów na Akademii San Fernando w Madrycie. Po dokonaniu wyboru drogi malarskiej szlifował autorską „metodę paranoiczno-krytyczną”. Poza ośmioletnim okresem pobytu w Stanach, spędził życie w rodzinnych stronach, nie stroniąc od autopromocji i kreowania kultu własnych metod, dzieł i siebie jako artysty.

  Salvador był niezwykle wydajny jako twórca, kreował obrazy, rysunki, kolaże oraz instalacje przestrzenne, eksperymentował ze stereografią. A to znaczy, że zostawił przeogromną bazę inspiracji, której główną wartością jest potęga nieświadomych skojarzeń, a jedynym ograniczeniem – wyobraźnia.

  Surrealizm – pierwotnie bunt przeciwko klasycyzmowi, realizmowi; miał wyrażać w formie wizualnej percepcję wewnętrzną. Celem działania surrealistów były badania nad sferą podświadomości. Poszukiwanie podtekstów, nieświadomej narracji za pomocą hipnozy, mediumizmu, auto-analizy psychologicznej i tym podobnych zabiegów. Twórcy posługiwali się nonsensem i zaskoczeniem do osiągnięcia interesujących skojarzeń.

Inspiracje:

Głowy Lenina znad pianina. Elektryczne Gitary.

 

darmowy hosting obrazków  Halucynacja częściowa. Sześć zjaw Lenina na fortepianie, 1931

Elektryczne gitary – Głowy Lenina do obrazu Salvadore Dali

Już miałem wstać i podejść do klawiszy
już się oparłem o poręcz fotela
siedziałem dość długo i jadłem czereśnie
w moim pokoju równym jak cela

już miałem wstać i podejść do pianina
gdy nagle widzę sześć główek Lenina
głowy Lenina znad pianina
głowy Lenina znad pianina
głowy Lenina znad pianina znad pianina

mrówki rozlazły się z kart partytury
nie zostawiwszy na nich żadnej nuty
nie mogłem już patrzeć na to robactwo
zniecierpliwiony włożyłem buty
już miałem wstać i podejść do pianina
gdy nagle widzę sześć główek Lenina

głowy Lenina znad pianina

szuflady z bioder trawa spod pachy
sflaczały zegar suszy się na oknie
jajko smażone zwisa nad pustynią
pianino cieknie podłoga moknie
już miałem wstać bo trudno to wytrzymać
gdy nagle widzę sześć główek Lenina



 

Lady Gaga – Telephone

darmowy hosting obrazków  Lobster Telephone, 1936 (Homarowy telefon)



  Lady Gaga sama w sobie jest surrealistką wśród pop-singerek. Ograniczę się tutaj do do tego jednego, sztandarowego teledysku, jednak widać, że zarówno inne klipy, ale i stroje, makijaże, fryzury, cała otoczka i image są mocno zakorzenione w gatunku.

 darmowy hosting obrazków
darmowy hosting obrazków
darmowy hosting obrazków
darmowy hosting obrazków

 

Kanapa – usta Mae West

 

darmowy hosting obrazkówdarmowy hosting obrazków  Mae West Lips Sofa,  1937

  Kanapa w kształcie ust doczekała licznych kontynuacji i przeinaczeń. Z kanapy przedzierzgnęła się w półkę, breloczek, taboret, solniczkę oraz damską torebkę. Czerwone, idealnie wykrojone usta są obecne masowo, może tylko nie każdy pamięta, że pierwowzorem była blond-sexi-Hollywood-piękność z lat 30. XX w.

darmowy hosting obrazków

 

Miękkie zegary

  Obraz „Trwałość pamięci”, znany też jako „Uporczywość pamięci” lub „Miękkie zegary” z 1931 r. szybko stał się symbolem surrealizmu i pop-kultury. Miękko spływające czasomierze na tle monotonnego krajobrazu północnej Hiszpanii z pojedynczą suchą gałązką oliwną, skupiskiem mrówek i „camembertową głową”. Jedno z najczęściej kopiowanych, reprodukowanych i modyfikowanych dzieł (może na równi ze słoniami na pająkowatych nogach z obrazu „Kuszenie Św. Antoniego”).
darmowy hosting obrazków  Uporczywość pamięci, 1931

Płonące żyrafy

 darmowy hosting obrazków  Płonąca żyrafa, 1937

  Obraz „Płonąca żyrafa” w gruncie rzeczy nie przedstawia żyrafy w punkcie centralnym. Postać kobieca, ni to w formie rozkładu, ni to obleczona pajęczą siecią, podtrzymywana kulami, pełna „zaszufladkowań”. Zwyczajowo na tle wyschniętej, katalońskiej niziny. W oddali druga postać, wyrastające z nizin góry, płonąca żyrafa. Pole do interpretacji dowolne. (Nawiasem mówiąc, gdybym miała rozważać, gdzie znalazł pożywkę Zdzisław Beksiński, myślę, że przy tej żyrafie zatrzymałabym się na dłużej.) Równie częsty, co zegary, motyw z płonącą żyrafą. chętnie przerabiany na całe stada żyraf oraz inne płonące zwierzęta we wszystkich kolorach tęczy.

  Tutaj przytoczę jednak inny przykład natchnienia twórczością Dalego, wiersz Stanisława Grochowiaka „Płonąca żyrafa” z 1958 r. Dodam jeszcze, że należy on do gatunku turpizmu (i tu znowu, przechodząc w oddali, kłania mi się Mr Beksiński).

 Turpizm (łac. turpis = brzydki) – zabieg polegający na wprowadzeniu do utworu elementów brzydoty w celu wywołania szoku estetycznego.

 Tak
To jest coś
Biedna konstrukcja człowieczego lęku
Żyrafa kopcąca się pomaleńku
Tak
To jest coś
Coś z tamtej ściany z aspiryny i potu
Ta mordka podobna do roztrzaskanego kulomiotu
Tak
To jest coś
Czemu próchniejecie od brody do skroni
Jaki wam ząbek w pustej czaszce dzwoni
Tak
To jest coś
Coś co nas czeka
Użyteczne i groźne
Jak noga
Jak serce
Jak brzuch i pogrzebacz
Ciemna mogiła człowieczego nieba
Tak
To jest coś
O wiersz ja ten piszę
Sobie a osłom
Dwom zreumatyzowanym
Jednemu z bólem zęba
Oni go pojmą
Tak
To jest coś
Bo życie
Znaczy:
Kupować mięso Ćwiartować mięso
Zabijać mięso Uwielbiać mięso
Zapładniać mięso Przeklinać mięso
Nauczać mięso i grzebać mięso
I robić z mięsa I myśleć z mięsem
I w imię mięsa Na przekór mięsu
Dla jutra mięsa Dla zguby mięsa
Szczególnie szczególnie w obronie mięsa
A ONO SIĘ PALI
Nie trwa
Nie stygnie
Nie przetrwa i w soli
Opada
I gnije
Odpada
I boli
Tak
To jest coś

Inspiracje autora

  Sam Dali inspirował się wielkimi poprzednikami, zapożyczając bezpośrednio i wprost, i bezlitośnie szatkując klasyczne dzieła, czasem nawet łącznie z wizerunkami ich twórców. Czynił to jednak z wdziękiem, puszczając oczko jak iluzjonista na pokazie. Można powiedzieć, że oddawał hołd i szacunek zasłużonemu, jednocześnie siekając jego twórczość. Taka Dali-nonszalancja. Sięgał do motywów antycznych (Leda, Narcyz) i religijnych (Madonna, Ostatnia Wieczerza, Św. Antoni) tworząc jednak nową, całkowicie indywidualną jakość.

 „Modlitwa na Anioł Pański” Milleta

darmowy hosting obrazków darmowy hosting obrazków

Gala i Anioł Pański z Milleta poprzedzają rychłe nadejście stożkowej anamorfozy, 1933

 

Infantka Małgorzata Diego Velázqueza

darmowy hosting obrazków darmowy hosting obrazków

  Velazquez malujący infantkę Małgorzatę z blaskami i cieniami jego własnej sławy, 1958

 

„Koronczarka” Vermeera

darmowy hosting obrazków darmowy hosting obrazków  Paranoiczno-krytyczne studium „Koronczarki” Vermeera, 1955

 

Narcyz, Madonna – Gala, martwa natura – ostatnia wieczerza

darmowy hosting obrazków  Metamorfoza Narcyza, 1937

 
darmowy hosting obrazków  Madonna z Port Lligat, 1950

 
darmowy hosting obrazków  Sakrament Ostatniej Wieczerzy, 1955

 
darmowy hosting obrazków  Szybko poruszjąca się martwa natura, 1956

 

Oficjalny indeks dzieł:

http://www.salvador-dali.org/cataleg_raonat/index_cronologic.php

 darmowy hosting obrazkówSalvador pragnący uwiecznić mózg Alice Coopera ;)

≈A≈

6 Komentarze

Dodaj komentarz

Wymagane pola są oznaczone *.